Heiligheid, ik ben Simone, van de parochie van de heilige Bartholomeüs, ik ben 21 jaar en studeer voor scheikundig ingenieur aan de universiteit “La Sapienza” in Rome.

Op de eerste plaats alsnog bedankt dat U tot ons de Paus Benedictus XVI - Boodschap
Dat zij jullie leert het Woord van God te ontvangen
Boodschap aan de jongeren van de wereld bij gelegenheid van de 21e Wereld Jongeren Dag (9 april 2006)
(22 februari 2006) hebt gericht, over het Woord van God dat voor de mens een licht is voor de stappen die hij heeft te zetten op zijn levensweg. Tegenover mijn angsten en onzekerheden over de toekomst, en ook wanneer ik gewoon te stellen heb met de alledaagse routine, voel ook ik de behoefte me met het Woord van God te voeden en Christus beter te leren kennen, zodat ik antwoorden vind op mijn vragen. Dikwijls vraag ik me af wat Christus zou doen als Hij zich in mijn plaats bevond in een bepaalde situatie, maar het lukt me niet altijd om te verstaan wat de Bijbel me zegt. Bovendien weet ik dat de boeken van de Bijbel door verschillende personen geschreven zijn, in verschillende tijden die allemaal ver van mij af liggen. Hoe kan ik herkennen dat wat ik lees toch een Woord is van God, die vragen stelt aan mij en mijn manier van leven? Dank u wel.

Als antwoord wil ik een eerste punt onderstrepen: vóór alles dient te worden gezegd dat de Heilige Schrift niet gelezen moet worden als een historisch boek, zoals we bijvoorbeeld Homerus, Ovidius of Horatius lezen; je moet haar werkelijk als het Woord van God lezen, wat inhoudt dat je in gesprek treedt met God. Bij het begin moet je bidden, met God spreken: “Open voor mij deur”. De heilige Augustinus zegt dat vaak in zijn preken: “Ik heb op de deur van het Woord geklopt om tenslotte te vinden wat de Heer mij wil zeggen”. Dit lijkt mij een heel belangrijk punt. De Schrift lees je niet in een academisch klimaat, maar biddend, terwijl je tot de Heer zegt: “Help mij uw Woord te verstaan, datgene wat U mij op deze bladzijde nu te zeggen hebt.”

Een tweede punt is dit: de Heilige Schrift leidt je binnen in de ge-meenschap van het gezin van God. Je kunt dus de heilige Schrift niet op je eentje lezen. Zeker, het is belangrijk de Bijbel op een heel persoonlijke manier te lezen, in een persoonlijk gesprek met God, maar tegelijkertijd is het belangrijk haar te lezen in een gemeenschap van personen met wie je optrekt. Je laten leiden door de grote leermeesters van de “Lectio divina”. We hebben bijvoorbeeld zoveel mooie boeken van Kardinaal Martini, een echte leermeester van de “Lectio divina”, die helpt door te dringen tot de levende kern van de heilige Schrift. Terwijl hij iemand is die de historische omstandigheden goed kent en alle karakteristieke elementen van het verleden, zoekt hij toch altijd ook de deur te openen om te laten zien dat woorden die klaarblijkelijk van het verleden zijn, ook woorden van het heden zijn. Zulke leermeesters helpen ons de heilige Schrift beter te verstaan en ook om de manier te leren waarop we haar goed lezen. In het algemeen is het vervolgens ook goed om haar te lezen in het gezelschap van de vrienden die met mij optrekken en die samen met mij zoeken hoe met Christus te leven, welke weg ons het Woord van God wijst.

Een derde punt: als het belangrijk is de Heilige Schrift te lezen met de hulp van leermeesters, in het gezelschap van je vrienden, je tochtgenoten, dan is het in het bijzonder van belang haar te lezen in het grote gezelschap van het Volk van God dat onderweg is, dat wil zeggen in de Kerk. De heilige Schrift heeft twee subjecten. Allereerst het goddelijk subject: het is God die spreekt. Maar God heeft de mens willen betrekken in zijn Woord. Terwijl de moslims ervan overtuigd zijn dat de Koran woordelijk door God geïnspireerd is, geloven wij dat voor de Heilige Schrift de “synergie” kenmerkend is, zoals de theologen dat noemen, de samenwerking van God en de mens. Hij betrekt zijn Volk bij zijn Woord, en zo is het tweede subject menselijk - het eerste, zoals ik zei, is God. Er zijn afzonderlijke schrijvers, maar er is de continuïteit van een blijvend subject - het Volk van God dat zijn weg gaat met het Woord van God en dat met God in gesprek is. Door naar God te luisteren, leer je het Woord van God te beluisteren en vervolgens ook het te interpreteren. Zo wordt het Woord van God een levend woord in het heden, want de afzon-derlijke personen sterven, maar het vitale subject, het Volk van God, is altijd levend, en het is in de loop van de millennia steeds dezelfde: het is steeds hetzelfde levende subject, waarin het Woord leeft.

Zo zijn ook veel structuren van de heilige Schrift te verklaren, vooral de zogenaamde “herlezing”. Een oude tekst wordt in een ander boek, laten we zeggen honderd jaar later, herlezen en wordt dan verstaan op een diepte die nog niet waarneembaar was op dat voorafgaande moment, ook al ging de tekst er inhoudelijk aan vooraf. En hij wordt een tijd later nog eens opnieuw herlezen, en opnieuw worden andere aspecten, andere dimensies van het Woord verstaan, en zo is, terwijl de tijden van de verwachting op elkaar volgden, in deze herlezing en herschrijving binnen de context van een diepe continuïteit, de heilige Schrift gegroeid. Tenslotte is, met de komst van Christus en met de ervaring van de Apostelen, het Woord definitief geworden, in die zin dat er geen herschrijvingen meer kunnen plaatsvinden, maar nodig blijft dat wij ons verstaan ervan steeds opnieuw uitdiepen. De Heer heeft gezegd: “De Heilige Geest zal U naar een diepte leiden die U nu nog niet kunt verdragen”.

De communio van de Kerk is dus het levende subject van de Schrift. Maar ook nu is het voornaamste subject de Heer zelf, die blijft spreken in de Schrift die in onze handen is. Ik denk dat wij deze drie elementen moeten leren: lezen in persoonlijk gesprek met de Heer; lezen onder begeleiding van leermeesters die ervaring van het geloof hebben, die in de Heilige Schrift zijn binnengegaan; lezen in het grote gezelschap van de Kerk: in haar liturgie worden deze ge-beurtenissen steeds opnieuw tegenwoordig gesteld, in haar spreekt de Heer nu tot ons, zodat wij steeds meer toegang krijgen tot de Heilige Schrift, waarin God vandaag werkelijk met ons spreekt.