Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

"Synode" is een oud woord dat geëerbiedigd wordt door de Traditie; het duidt de weg aan die de leden van het volk van God samen afleggen; het verwijst naar de Heer Jezus, die zichzelf voorstelt als "de weg, de waarheid en het leven" (Joh. 14, 6), en naar het feit dat christenen, zijn volgelingen, "de discipelen van de weg" werden genoemd (Hand. 9, 2); synodaal zijn is samen "de weg van de Heer" volgen (Hand. 18, 25). Synodaliteit is de manier van zijn van de oerkerk Vgl. Hand. 15 en het moet de onze zijn. "Het menselijke lichaam vormt met zijn vele ledematen een geheel; alle ledematen, hoe vele ook, maken tezamen een lichaam uit. Zo is het ook met de Christus" (1 Kor. 12, 12). Synodaliteit kenmerkt ook de Kerk van Vaticanum II, begrepen als het Volk van God, in gelijke en gemeenschappelijke waardigheid ten overstaan van de verscheidenheid aan bedieningen, charismatische gaven en diensten. Het geeft "de specifieke manier van leven en handelen (modus vivendi et operandi) van de Kerk van het Volk van God aan, die zich concreet manifesteert en realiseert in het zijn van "gemeenschap", in het samen optrekken, in het samenkomen in de vergadering en in de actieve deelname van al haar leden aan haar evangelische actie" (...), dat wil zeggen in de "medeverantwoordelijkheid en deelname van het hele Volk van God aan het leven en de zending van de Kerk". Internationale Theologische Commissie, De synodaliteit in het leven en de zending van de Kerk (2 mrt 2018), 6-7