Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

Wat betreft de problematiek van welbepaalde medische behandelingen met als doel om de gezondheid van de moeder te vrijwaren, dient men goed te onderscheiden tussen twee verschillende feiten. Enerzijds een interventie die direct de dood van de foetus veroorzaakt, welke soms op zeer ongepaste wijze “therapeutische” abortus wordt genoemd en die nooit toegelaten kan zijn in de mate het de directe doding van een onschuldig menselijk wezen betreft. Anderzijds een interventie die niet in zich abortief is en als bijkomend gevolg de dood van het kind kan hebben:

“Indien bijvoorbeeld de redding van het leven van de toekomstige moeder, onafhankelijk van de ernst van haar toestand, dringend een chirurgische handeling zou vragen of een andere therapeutische toepassing, welke als bijkomend gevolg zou hebben –op geen enkele wijze gewild, maar onvermijdelijk- de dood van de foetus, dan zou men zulk een handeling niet een directe aanslag op het onschuldige leven kunnen noemen. Onder deze voorwaarden kan de handeling als toegelaten beschouwd worden, zoals andere, gelijkaardige medische interventies, zelfs als het goederen van een hoge waarde, zoals het leven, betreffen en indien het niet mogelijk is om het uit te stellen tot na de geboorte van het kind, noch zijn toevlucht te nemen tot een andere, effectieve remedie." Paus Pius XII, Toespraak, Nell'ordine della natura - Tot het congres van de Fronte della Famiglia en tot de bond van grote gezinnen (27 nov 1951).