Een incidentele zaak doet zich voor, telkens wanneer na de aanvang van het geding door dagvaarding, een vraag voorgelegd wordt die, ook al is zij niet uitdrukkelijk vervat in het verzoekschrift waardoor het geschil ingeleid wordt, niettemin zozeer in verband staat met de zaak dat zij meestal vóór de hoofdvraag opgelost moet worden.

Een incidentele zaak wordt schriftelijk of mondeling, met vermelding van de samenhang die tussen de incidentele zaak zelf en de hoofdzaak bestaat, aanhangig gemaakt bij de rechter, bevoegd om de hoofdzaak te beslechten.

§ 1 De rechter dient, na het ontvangen van het verzoek en na de partijen gehoord te hebben, ten spoedigste te beslissen of de voorgelegde incidentele vraag gegrond lijkt en verband lijkt te houden met het hoofdgeding, dan wel of zij van een dergelijk gewicht is dat zij door een tussenvonnis opgelost moet worden of door een decreet.

§ 2 Indien hij echter oordeel dat de incidentele vraag niet opgelost moet worden vóór het eindvonnis, dient hij te beslissen dat er rekening mee gehouden wordt wanneer de hoofdzaak beslecht wordt.

§ 1 Indien de incidentele vraag opgelost moet worden bij vonnis, dienen de normen met betrekking tot het mondeling contentieus proces in acht genomen te worden, tenzij voor de rechter, rekening houdend met de ernst van de zaak, iets anders verkieslijk lijkt.

§ 2 Indien zij echter opgelost moet worden bij decreet, kan de rechtbank de zaak aan een onderzoeksrechter of aan de voorzitter toevertrouwen.

Voordat de hoofdzaak beëindigd wordt, kan de rechter of de rechtbank, als er een goede reden toe bestaat, het decreet of het tussenvonnis herroepen of herzien, hetzij op verzoek van een partij hetzij van ambtswege, na de partijen gehoord te hebben.