Ieder die voor zichzelf verantwoordelijk kan zijn, kan om een goede reden afstand doen van een kerkelijk ambt.

Afstand, gedaan ten gevolge van ernstige vrees onrechtmatig aangejaagd, list of wezenlijke dwaling of op grond van simonie, is van rechtswege ongeldig.

§ 1 Opdat de afstand geldig is, hetzij hij aanvaarding behoeft hetzij niet, moet deze gedaan worden bij de overheid aan wie de toekenning van het betreffend ambt toekomt, en wel schriftelijk of mondeling in aanwezigheid van twee getuigen.

§ 2 De overheid mag een afstand die niet berust op een goede en verhoudingsgewijs voldoende reden, niet aanvaarden.

§ 3 De afstand die aanvaarding behoeft, mist alle rechtskracht, tenzij hij binnen drie maanden aanvaard wordt; die welke geen aanvaarding behoeft, heeft rechtsgevolgen door de volgens het recht gedane mededeling van degene die afstand doet.

§ 4 Zolang de afstand geen rechtsgevolgen gekregen heeft, kan hij door degene die afstand doet, herroepen worden; na intreden van rechtsgevolgen kan hij niet herroepen worden, maar wie afstand gedaan heeft, kan het ambt op grond van een andere titel verkrijgen.