• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

De volheid van de tijd kwam dus voor wat het doopsel van het volk van Roes’ betreft aan het eind van het eerste millennium, toen de Kerk nog ongedeeld was. Wij moeten samen de Heer danken voor dit feit, dat thans een teken van en een reden tot hoop is. God heeft gewild, dat de moederkerk die zichtbaar één was, deze nieuwe dochter, geboren aan de oevers van de Dnjepr, ontving in haar schoot, die reeds rijk was aan naties en volken, in een tijd van missionaire uitbreiding zowel in het Westen als in het Oosten. Er was de kerk van het Oosten en er was de kerk van het Westen. Elk daarvan had zich volgens eigen theologische, disciplinaire en liturgische tradities ontwikkeld. En zij vertoonden soms aanzienlijke verschillen. Maar er bestond volledige gemeenschap tussen Oost en West, tussen Rome en Constantinopel, en zij onderhielden betrekkingen met elkaar. En het was de ongedeelde kerk van Oost en West, die de kerk van Kiev ontvangen en geholpen heeft. Reeds prinses Olga had in 961 aan keizer Otto I om een bisschop gevraagd ‘qui ostenderet eis viam veritatis’ (die hun de weg der waarheid zou tonen). Zij kreeg hem in de persoon van de monnik Adalbertus van Trier, die zich inderdaad naar Kiev begaf, maar vanwege het nog bestaande heidendom niet in staat was zijn zending te vervullen. La notizia è data da alcune fonti tedesche: così «Lamperti Monachi Hersfeldensis opera», ed. O. Holter-Egger, 1894, p. 38 Vorst Wladimir had een open oog voor de eenheid van de kerk van Europa en onderhield daarom betrekkingen niet alleen met Constantinopel, maar ook met het Westen en met Rome, waarvan de bisschop erkend werd als degene die de gemeenschap van de gehele kerk voorzit.

Volgens de ‘Kroniek van Nikon’ zou er een uitwisseling van gezantschappen hebben plaatsgevonden tussen Wladimir en de pausen van die tijd: Johannes XV (die hem juist in het jaar van het doopsel, 988, enige relieken van de heilige paus Clemens geschonken zou hebben en daarbij duidelijk verwees naar de zending van de heilige paus Clemens geschonken zou hebben en daarbij duidelijk verwees naar de zending van de heilige Cyrillus en Methodius, die deze relieken van Cherson naar Rome hadden gebracht) en Silvester II. cfr. la «Nikonoskaja Letopis» ad 6494, in «Polnoe sobranie russkich letopisej», IX, Sti Petersburg 1862, p.57 Bruno van Querfurt, door Silvester II met de titel van archiepiscopus gentium uitgezonden om het Evangelie te verkondigen, bezocht omstreeks 1007 Wladimir, die rex Russorum werd benoemd. H. Petrus Damianus, Leven van Romualdus van Ravenna. c. XXVII: PL 144, 978 (edizione critica di G. Tabacco), in «Fonti per la storia d'Italia», 94, Roma, 1957, p. 58 Later gaf ook de heilige paus Gregorius VII de vorsten van Kiev de titel van koning. Dit gebeurde in zijn brief van 17 april 1075, die gericht was aan ‘Demetrio (Isjaslaw) regi Ruscorum et reginae uxori eius’ (Demetrius, koning van de bewoners van Roes’, en zijn echtgenote, de koningin), die hun zoon Jaropolk op bedevaart ad limina apostolorum hadden gezonden en wisten te verkrijgen dat hun rijk onder de bescherming van Sint-Petrus gesteld werd. H. Paus Gregorius VII, Registrum. II, 74, ed. E. Caspar, in «Epistulae selectae in usum scholarum ex Monumentis Germaniae Historicis» separatim editae, t. II, ristampa 1955, pp. 236-237 Men dient de nadruk te leggen op deze erkenning door een bisschop van Rome van de soevereiniteit die het vorstendom van Wladimir zich verworven had. Deze had, dank zij het doopsel van 988, zijn staat ook politiek geconsolideerd, de ontwikkeling ervan bevorderd en de integratie van de volken, die in die tijd en de daarop volgende tijden binnen de grenzen ervan woonden, vergemakkelijkt. Dit profetisch gebaar van toetreding tot de kerk en van het leiden van zijn vorstendom op de weg van de christelijke naties verschafte hem de lofwaardige titel van heilige en van vader van de volken die in dit vorstendom hun oorsprong zouden vinden. Zo werd Kiev, door het doopsel, een bevoorrecht kruispunt van verschillende culturen, een gebied waarin ook de vroomheid van het Westen doordrong, zoals de devotie voor sommige in de Latijnse kerk vereerde heiligen getuigt. In de loop der tijden groeide het uit tot een belangrijk centrum van kerkelijk leven en van brede missionaire uitstraling: naar het Westen tot aan de Karpaten, van de zuidelijke oevers van de Dnjepr tot aan Novgorod en van de noordelijke oevers van de Wolga, zoals reeds gezegd, tot aan de kusten van de Stille Oceaan en nog verder. Kortom, via het nieuwe centrum van kerkelijk leven dat Kiev werd vanaf het ogenblik van zijn doop, bereikten het evangelie en de genade van het geloof de volken en gebieden die nu verbonden zijn met het patriarchaat Moskou, voor zover het de orthodoxe kerk betreft, en met de Oekraïns-katholieke kerk, waarvan de volledige gemeenschap met de Zetel van Rome te Brest hernieuwd werd.

Document

Naam: EUNTES IN MUNDUM
Naar aanleiding van de duizendste verjaardag van de doop van de Rus Kiev
Soort: H. Paus Johannes Paulus II - Apostolische Brief
Auteur: H. Paus Johannes Paulus II
Datum: 25 januari 1988
Copyrights: © 1988, 1-2-1 Kerkelijke Documentatie jrg 16, nr. 5, p. 239-253
Bewerkt: 13 augustus 2020

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2024, Stg. InterKerk, Schiedam, test